Moje życie wśród zwierząt

Nazywam się Bartek Wroński, mam trzydzieści cztery lata i jestem technikiem weterynarii w Ostrołęce. Mój ojciec, Zenon, hodował owczarki od czasu, kiedy pamiętam siebie jako dziecko. Ostatni pies,

Marta miała dziesięć lat, gdy dziadek posadził ją na taborecie w oborze i powiedział, że pies, który tam skomlał w kącie, nazywa się Kostek i od dziś jest

Barbara Kowalik postawiła wiadro z wywarem dla świń na progu obory i odetchnęła. Miała pięćdziesiąt trzy lata, prowadziła razem z mężem niewielkie gospodarstwo pod Biłgorajem i od trzydziestu

Ten pies to był taki bury kundel, co biegał po podwórku na Grochowie, między blokami z wielkiej płyty. Sąsiedzi karmili go resztkami z obiadów, zimą sypał im spod

# Dwie Miski Dla Burka Pracuję w schronisku dwanaście lat. I powiem tak: ludzie to jednak najdziwniejsze stworzenia. Przyjdą, wezmą psa, obiecują mu raj na ziemi, a za

Kiedy Irena Kowalska wykręcała numer męża po raz który — dwudziesty siódmy czy dwudziesty ósmy, straciła już rachunek — za oknem oddziału intensywnej terapii padał deszcz, a kroplówka

Halina obudziła się o czwartej nad ranem, bo w kuchni coś trzykrotnie stuknęło w parapet — to obluzowany uchwyt od nieszczelnego okna od lat łomotał przy każdym mocniejszym

W połowie maja wpadłem na prezentację nowej odmiany róż w jednej ze szkółek poza Krakowem. Nie żebym się znał na ogrodnictwie — przyjechałem po sadzonki agrestu, bo żona

Ryszard Kowalik przepracował w tym ośrodku dwadzieścia jeden lat i mówi, że ze wszystkiego, co tam widział, tylko jedna historia wciąż stoi mu w gardle. Nie chodzi o

Bo w mojej wersji wszystko zaczęło się inaczej. Nie od kota. Od piwnicy. — **Rudy kot z Gorlic i siedem cudzych dramatów** Mam na imię Halina i od