vovk
— Mamma, vieni a vivere con noi. Qui c’è posto per tutti — disse Matteo, versandomi altro tè. — Abbiamo tre camere, Luca comincia la prima elementare e
— Non vivrò con una disabile. Portatela via con voi. Luca lo disse nell’ingresso senza nemmeno togliersi le scarpe. Sua madre, Teresa, stava appendendo il cappotto all’unico gancio
— Nie będę żył z kaleką. Zabierz ją do siebie. Marek powiedział to w przedpokoju, nawet nie zdejmując butów. Jego matka właśnie odwieszała płaszcz na jedyny wolny haczyk.
Gdy zobaczyłam Pawła, pierwszą rzeczą, która mnie zaskoczyła, było to, że moje ręce przestały drżeć. Jeszcze rok wcześniej wystarczyło, że jego imię pojawiło się na ekranie telefonu, a
Minął dokładnie rok od dnia, w którym Marek Wysocki zamknął za sobą drzwi naszego mieszkania i powiedział, że wreszcie chce „zacząć normalnie żyć”. Przez dwanaście miesięcy ani razu
— Ho venduto la casa dei miei genitori e ho messo ogni centesimo nella ristrutturazione di casa tua! Mi sarai debitrice per tutta la vita! — urlò Anatolio,
— Ma che differenza fa quale delle due sia stata più indegna?! — gli urlai contro, mentre le lacrime mi bruciavano gli occhi. — Avrai due figli, Davide!
— Jaka to właściwie różnica, która z nas jest bardziej bezwstydna?! — krzyknęłam, czując, że głos łamie mi się od płaczu. — Będziesz miał dwoje dzieci, rozumiesz? Dwoje!
—Babciu, zobacz tylko! — prychnęła Dorota, unosząc złotą obrączkę pod światło. — Przecież to jest cienkie jak nitka. Naprawdę Kamil nie miał na coś porządniejszego? Jej mąż, Rafał,
—Babciu, no popatrz tylko na to! — prychnęła Ewa, trzymając złotą obrączkę na czubku palca. — Cieniutka jak blaszka po konserwie. Naprawdę Tomek nie mógł kupić czegoś porządnego?