vovk
— Nein, lass nur… Ich brauche nichts — seufzte Renate und legte eine Hand auf ihre Brust, als müsse sie sich gegen einen plötzlichen Schmerz stemmen. — In
— No, lasciate stare… non voglio nulla — sospirò Mirella, portandosi lentamente una mano al petto. — Ormai mi sono abituata a mangiare poco. Quando una persona è
— Ale ne, nic mi nedávejte… — povzdechla si Milada tak těžce, až se několik lidí u stolu zarazilo. — Já už jsem si zvykla, že pro mě
— Nie, nie nakładajcie mi niczego. Naprawdę — powiedziała Krystyna i odsunęła talerz tak ostentacyjnie, że sztućce cicho zadźwięczały o porcelanę. — Człowiek w moim wieku powinien umieć
—No, de verdad, no os preocupéis por mí… —suspiró Teresa con una tristeza tan calculada que hasta dejó de sonar natural—. Vosotros comed tranquilos. Yo ya estoy acostumbrada
Natalia długo później próbowała sobie przypomnieć, co zabolało ją najbardziej tamtego wieczoru. Czy słowa teściowej? Czy spojrzenia gości, którzy udawali, że nic się nie dzieje? A może cisza
La frase cayó sobre la mesa como un vaso hecho añicos. Nadie dijo nada. Ni el padre de Daniel, que bajó la vista hacia el plato. Ni la
Thomas legte langsam seine Autoschlüssel auf den Küchentisch. „Er ist mein Sohn. Ich wollte ihm eine Sorge nehmen.“ Katharina nickte. Sie war nicht wütend. Zumindest noch nicht. Sie
Luca abbassò lentamente lo sguardo. — Ne aveva bisogno. Era in difficoltà. — E io? Lui rimase in silenzio. Per anni avevano costruito quel piccolo fondo euro dopo
Petr si povzdechl a odložil mobil. — Je to jen na pár týdnů. Rozešel se s přítelkyní a nemá kam jít. Pomůžeme mu a pak si něco najde.