Uniad - Page 126 of 170 - Travel

EL GATO QUE OLVIDÓ EL CAMINO A CASA

La primera vez que aquel viejo gato apareció en nuestra puerta eran poco más

— Żebraczka!

— Żebraczka! Słowo uderzyło mnie mocniej niż jej dłonie. Upadłam na zimne płytki sali

— ¡Mantenida!

— ¡Mantenida! La palabra salió de la boca de Verónica como una copa rota.

— „Wir sind da! Mach auf!“ — klang es fröhlich am Telefon… Ohne zu ahnen, dass sich diese Tür diesmal nicht öffnen würde.

— „Wir sind da! Mach auf!“ — klang es fröhlich am Telefon… Ohne zu

— Siamo arrivati! Aprici! — dissero al telefono con entusiasmo… senza immaginare che quella porta sarebbe rimasta chiusa.

— Siamo arrivati! Aprici! — dissero al telefono con entusiasmo… senza immaginare che quella

— Už jsme tady! Otevři nám! — ozvalo se z telefonu radostným hlasem… Ani je nenapadlo, že tentokrát zůstanou stát za zavřenými dveřmi.

— Už jsme tady! Otevři nám! — ozvalo se z telefonu radostným hlasem… Ani

— Już jesteśmy! Otwieraj! — usłyszała w słuchawce radosny głos… Nie przypuszczali, że tym razem nikt im nie otworzy.

— Już jesteśmy! Otwieraj! — usłyszała w słuchawce radosny głos… Nie przypuszczali, że tym

— ¡Ya llegamos! ¡Ábrenos! — dijeron con entusiasmo por teléfono… sin imaginar que aquella puerta jamás se abriría para ellos

— ¡Ya llegamos! ¡Ábrenos! — dijeron con entusiasmo por teléfono… sin imaginar que aquella

— Proszę się wyprowadzić. To mieszkanie bardziej należy się nam niż pani — powiedziała chłodnym tonem nowa żona mojego byłego męża.

— Proszę się wyprowadzić. To mieszkanie bardziej należy się nam niż pani — powiedziała

—Tienes que dejar el piso. A nosotros nos hace más falta que a ti —dijo la nueva mujer de mi exmarido, parada en mi puerta como si viniera a reclamar algo suyo.

—Tienes que dejar el piso. A nosotros nos hace más falta que a ti